Waarom is de Gumboro druk zo hoog?
De intensieve pluimveehouderij in diverse regio’s speelt een grote rol. Veel bedrijven dicht bij elkaar zorgen voor een constante circulatie van het veldvirus.2 Daarbovenop komt de opmerkelijke stabiliteit van het Gumboro-virus: het overleeft makkelijk in de stalomgeving, zelfs na reiniging en desinfectie.4

Een andere mogelijke oorzaak is de samenstelling van de koppels. Wanneer kuikens met verschillende niveaus van maternale immuniteit worden gecombineerd, ontstaat er een ongelijke bescherming. Sommige dieren zijn daardoor extra kwetsbaar voor infectie.1

Wat kunnen pluimveehouders doen?
Een effectieve aanpak begint bij bioveiligheid. Dit is de basis voor succes:

  • Zorg voor grondige reiniging en desinfectie tussen rondes.
  • Beperk bezoekers en hanteer strikte hygiënemaatregelen.
  • Vermijd contact tussen leeftijdsgroepen.
  • Reinig transportwagens en kratten na elk gebruik.
  • Besteed aandacht aan vectorcontrole (kevers, muizen, vliegen) en stofreductie.

Ook de opstartomstandigheden van de stal zijn cruciaal. Een tijdig voorverwarmde stal met droog strooisel en goede ventilatie vanaf dag één helpt stress te verminderen en beperkt de infectiedruk. Condensatie van water rond drinklijnen moet vermeden worden, omdat vochtige omstandigheden het virus langer in leven houden.
Daarnaast is uniformiteit binnen het koppel belangrijk. Werk bij voorkeur met kuikens die dezelfde vaccinatiegeschiedenis hebben en vermijd het mixen van dieren met verschillende niveaus van maternale immuniteit.1

Vaccinatie blijft de meest effectieve maatregel tegen Gumboro.4 Er bestaan bij HIPRA verschillende strategieën, elk met hun eigen sterktes:

  • HIPRAGUMBORO® CW – intermediate drinkwatervaccin is geschikt om in te zetten bij voorspelbare maternale immuniteit en lage infectiedruk.
  • HIPRAGUMBORO® GM97 – intermediate-plus drinkwatervaccin is beter bestand tegen maternale bescherming en kan op jonge leeftijd worden toegediend. Het vaccin biedt een betrouwbare en snellere bescherming bij hoge infectiedruk.1
  • GUMBOHATCH® – immuuncomplex in-ovo vaccin beschermt tegen vroegtijdige neutralisatie en wordt geactiveerd pas wanneer het kuiken vatbaar wordt.3

Vaccinatie: de sleutel tot bescherming
Wetenschappelijke data tonen aan dat vooral intermediate-plus drinkwatervaccins en immuun- complexvaccins in regio’s met hoge veldvirusdruk de meest homogene bescherming bieden. 1,3,4

Een nauwkeurige bepaling van de entdag is bij het toepassen van drinkwater vaccins essentieel. Met behulp van de Deventer-formule kan worden vastgesteld wanneer de maternale antistoffen voldoende zijn gedaald. Door op het juiste moment te vaccineren wordt een maximale bescherming bereikt.3 Deze bepaling is bij het toepassen van In-ovo vaccins zoals GUMBOHATCH® overbodig.

Aanvullende strategieën: meer dan alleen vaccinatie
Naast vaccinatie zijn er aanvullende maatregelen die het verschil kunnen maken:

  • Immunostimulanten en voeding: Voedingssupplementen kunnen het immuunsysteem versterken, vooral bij subklinische infecties. Ze verhogen de immuniteit en verbeteren de vaccinrespons.5
  • Strooiselmanagement: Een dikke, droge laag strooisel voorkomt contact met besmette oppervlakken. Vermijd het omwoelen van strooisel tijdens de ronde, want dat kan virusdeeltjes naar de oppervlakte brengen.
  • Monitoring en diagnostiek: Serologische monitoring en PCR helpen bij het evalueren van viruscirculatie en vaccinrespons. Dit ondersteunt een data gedreven vaccinatiestrategie.

Geïntegreerde aanpak is noodzakelijk
De huidige Gumboro-druk vraagt om een geïntegreerde aanpak. Pluimveehouders kunnen hun koppels beter beschermen door:

  • Strikte bioveiligheid toe te passen.
  • De stal optimaal op te starten.
  • Te werken met uniforme kuikens.
  • Het juiste vaccinatiemoment te bepalen.
  • Een vaccinatiestrategie te kiezen die past bij de lokale omstandigheden.

Door klassieke maatregelen te combineren met innovatieve strategieën zoals immuuncomplex-vaccins, immunostimulanten en nauwkeurige monitoring, kunnen pluimveehouders de impact van Gumboro aanzienlijk beperken.

Referenties:

  • Van den Berg, T.P. (2000). Acute infectious bursal disease in poultry: a review. Avian Pathology, 29(3), 175–194.
  • Jackwood, D.J., & Sommer-Wagner, S.E. (2007). Genetic characteristics of infectious bursal disease viruses from four continents. Virology, 365(2), 369–375.
  • Müller, H., Islam, M.R., & Raue, R. (2003). Research on infectious bursal disease—the past, the present and the future. Veterinary Microbiology, 97(1–2), 153–165.
  • Eterradossi, N., & Saif, Y.M. (2020). Infectious Bursal Disease. In: Diseases of Poultry, 14th Edition. Wiley-Blackwell.
  • Veterinaria Digital. Main immunosuppressive pathogens and the use of immunostimulants in poultry.